‘Ik geloof dat de afkeer van ouderen of de betrekkelijke
onverschilligheid over hun lot diep in ons DNA zit. Evolutionair
gesproken is ouderenzorg een onding.’ Dat onding koos Bert Keizer
(1947), verpleeghuisarts in Amsterdam, al dertig jaar als zijn biotoop.
En ‘het verveelt nooit’.
Onder de titel Zonder handschoenen schrijft Keizer, als vaste columnist
voor het artsenweekblad Medisch Contact, over het drama van de
ongeneeslijke ouderdom,het Lot dat niet te keren valt. Hartverscheurend
kritisch, ontwapenend scherp, met galgenhumor en vol mededogen
beschouwt hij zijn patiënten én de wereld waarin zij zich
staande moeten houden: het verpleeghuis, ‘… een travestie die net zo
veel met thuis van
doen heeft als Hamlet met IKEA’. Bedenkingen heeft hij vooral bij het
triomfantelijke primaat van de medische wetenschap, ‘terwijl het gaat
om een blik op de mens die voor je zit’.
Maar ook buiten het verpleeghuis wordt Keizer angeheizt door het leven
en sterven van de menselijke soort en ook daar getuigen zijn columns
van. De hedendaagse psychiatrie, de ‘kapsones’ van Jomanda, voltooid
leven, Darwin en de ‘aantoonbare belachelijkheid’ van het
orthomoleculaire dieet. Bert Keizer bespiegelt het allemaal. Recht voor
zijn raap,beziel(en)d, komisch en kwetsbaar. Bert Keizer is, behalve
arts, ook filosoof en auteur van Onverklaarbaar bewoond (2010), waarin
hij zich onderdompelt in de wereld van de neurochirurgie. Zijn
landelijke bekendheid verwierf Keizer in 1994 met de bestseller Het
refrein is Hein – Leven en sterven in een verpleeghuis. Verder schreef
hij onder meer Taal, de dwalende gids (over
Ludwig Wittgenstein) en Welk een waagstuk is een brief (vertaalde
brieven van Emily Dickinson).
Extra informatie:
Ingenaaid: paperback,kaft slap, 80 pagina's
Met illustraties
Verschenen: november 2010
Gewicht: 187 gram
Formaat: 240 x 170 x 6 mm
Reed business
|
Keizer, Bert, Zonder handschoenen
Prijs Euro 17.50
| 
Bij u in huis op: woensdag
Betaal vóór: 16:00
|
Toon
rubrieken
