Even was het stil. De vechters sloegen elkaar gade, hun lijven stijf
van de spanning. Romulus trilde van opwinding over de sprankeling die
zijn woorden in de ogen van de Galliër hadden opgeroepen. Maar
alles moest nu wachten tot na de strijd. Als ze die al overleefden. Hij
draaide zich om. Figulus en Gallus stonden een eindje bij hen vandaan
te doen alsof ze een andere kant op keken.
'Blijf dicht bij elkaar. Kijk achter je!' brulde Brennus en hij kiemde
zijn zwaard in zijn enorme vuist. 'Loop door! Hou ze op een afstand!'
schreeuwde hij tegen de retiarii.
De vissers schuifelden naar voren met hun verzwaarde netten laag bij de
grond, klaar om te werpen. Daarop waaierden de Dacicus-vechters uit en
kwamen naar voren. Romulus stond rechts van Brennus, drie passen van
hem vandaan, met geheven schild en zijn dolk in de hand. De impasse met
de bewakers had hem op een idee gebracht.
'Zodra de retiarii aan het vechten zijn, vallen we door het midden
aan,' zei Brennus zachtjes, zodat alleen de mannen vlakbij hem het
horen konden. 'Lap de normale gevechtsregels aan je laars. Dood snel en
ga verder.'
'Mee eens, Brennus,' zei een Thraciër.
De anderen mompelden instemmend. Brennus keek hen om beurten aan en knikte grimmig.
Kort daarop bereikten de Magnus-retiarii de eerste Dacicus-gladiatoren.
Het gevecht begon. Netten tolden en wervelden door de lucht, mannen
doken vloekend weg en gleden uit op het hete zand. Romulus zag hoe een
drietand een vijandelijke keel doorboorde en het vlees uiteenreet in
een rode wolk van bloed. Vechters cirkelden om elkaar heen, zigzaggend
en stotend in dodelijke, biologerende dansen.
Het merendeel van de vijanden was niet voorbereid op de plotselinge
aanval. Schijnbaar ongeleid wisten de geïntimideerde
Dacicus-gladiatoren niet meer wat hun te doen stond.
De tijd was rijp.
Oorspr.titel: The Forgotten Legion
Kane, Ben, Het verloren legioen Prijs Euro 14.95
|
Bij u in huis op: woensdag
|
| Andere titels binnen de rubriek: |
| Literaire thriller
|